Tańce Standardowe

Tańce standardowe charakteryzują się elegancją i dostojnością. Przynoszą romantyczną atmosferę pełną emocji. Martha’s Dance Center oferuje:

Kliknij tutaj aby odwiedzić stronę z tańcami latyno–amerykańskimi.


Walc Wiedeński

Walc Wiedeński tańczy się do muzyki, najczęściej instrumentalnej, w metrum na trzy czwarte. W muzyce silnie akcentowane jest uderzenie "na raz". Ruchy w Walcu Wiedeńskim powinny być płynne. Najtrudniejsze jest uzyskanie efektu płynności.

Walc wiedeński jest tańczony płasko. Podręczniki określają to jako "no foot rise". Kroki stawiane są na pięcie lub przodostopiu, nie na palcach. Określa się to czasem jako brak unoszenia i opadania. Nie jest to całkiem ścisłe ponieważ ruch pionowy tancerza i partnerki następuje przez pochylenie ciała, w zależności od techniki mniejsze lub większe ugięcie kolan i wreszcie samą długość kroku.


Walc Angielski

Walc Angielski jest tańcem swingowym, także metronometrycznym i wirowym. Na początku pierwszego uderzenia tańczy się płasko, pod koniec zaczyna sie akcja unoszenia. W drugim kroku kontynuuje się unoszenie, zaś pod koniec trzeciego opada.

Walc angielski należy do klasycznych tańców turniejowych. Na kryteria oceny sędziowskiej składa się m.in. prawidłowe wykonanie wahadłowego ruchu pary, z różnymi wariantami unoszenia i opadania podczas każdego taktu. Niezwykle istotny jest także sposób trzymania partnerów, który przez cały czas tańczenia nie powinien się zmieniać, zaś sylwetki tancerzy powinny tworzyć subtelne linie.


Tango

Tango wywodzi się ze slumsów Buenos Aires w Argentynie. W Europie tango pojawiło się na początku XX wieku budząc wielkie zgorszenie. Londyński tygodnik "Times" napisał, że jest "w najwyższym stopniu nieprzyzwoite". Zostało oficjalnie potępione przez papieża, a niemiecki cesarz zakazał tańczyć go na swoim dworze.

Chociaż do Europy tango przybyło jako taniec latyno-amerykański, uznawane jest za taniec standardowy, ponieważ tancerze tańczą blisko siebie.


Foxtrot

Słowo "foxtrot" oznacza krok lisa - pochodzi od nazwiska aktora Harry'ego Foxa, który wprowadził do tego tańca kroki kłusujące. Foxtrot uważany jest za jeden z najtrudniejszych tańców i nazywany "najtrudniejszym spacerem świata."

Foxtrot ma charakter progresywny, częściej partner idzie do przodu, a partnerka do tyłu. Kroki do przodu na ogół stawia się od pięty w wolnych krokach, a od palców w szybkich (są wyjątki), podobnie, jak w pozostałych tańcach swingowych (to zresztą samo wychodzi naturalnie) i podobnie też nogi zaczynają ruch od biodra - także w krokach do tyłu (tylko w tangu od kolan).


Quickstep

Quickstep po raz pierwszy w Europie pojawił się w Anglii, w pierwszej połowie ubiegłego stulecia, będąc poniekąd szybką odmianą foxtrota.

Charakterystyczną cechą quickstepa są podskoki, sprawiające wrażenie, jakby tańcząca para poruszała się ponad powierzchnią parkietu oraz kicks (czyli wykopy nogami w powietrze). Choć w zasadzie nie wykonuje się podskoków, to szybkie tempo tańca sprawia, przy krokach tańczonych w tempie 8/takt (czyli rozliczanych jako quick-and-quick) tancerze samoistnie wznoszą się w powietrze.